Wdrożenie procedur przeciwdziałania praniu pieniędzy (AML) jest kluczowe dla instytucji obowiązanych, aby zapewnić zgodność z przepisami oraz ochronę przed ryzykiem finansowym i reputacyjnym. Krajowy system przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML) wymaga współdziałania wielu podmiotów, w tym instytucji obowiązanych. Są one zobligowane do raportowania podejrzanych transakcji właściwym organom państwowym, które mogą uniemożliwić dokonanie przestępczego procederu.
Wdrożenie i przestrzeganie wewnętrznej procedury AML to podstawowe zadanie wszystkich instytucji obowiązanych. Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Ustawa AML) wskazuje obligatoryjne elementy procedury AML, podkreślając, że powinna być sporządzona w formie papierowej lub elektronicznej. Procedura AML może być w formie jednego dokumentu lub zespołu odrębnych procedur.
Pierwszym krokiem w tworzeniu wewnętrznej procedury AML jest zapoznanie się z Ustawą AML oraz komunikatami Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF) i – w przypadku instytucji finansowych – Komisji Nadzoru Finansowego (KNF). Instytucje te w ramach swoich kompetencji mogą wydawać wytyczne dotyczące AML.
Kolejnym krokiem jest analiza Krajowej Oceny Ryzyka Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu, opublikowanej przez Ministerstwo Finansów. Dokument ten zawiera kompleksową analizę systemu AML w Polsce, wskazując zagrożenia w poszczególnych sektorach. Wiedza zdobyta z tych dokumentów pozwoli na ustalenie ryzyk AML w instytucji obowiązanej, uwzględniając rodzaj, charakter i rozmiar prowadzonej działalności.
Zgodnie z art. 50 Ustawy AML, wewnętrzna procedura AML powinna uwzględniać w szczególności:
Czynności ograniczające ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu.
Zasady rozpoznawania i oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu.
Środki zarządzania rozpoznanym ryzykiem.
Zasady stosowania środków bezpieczeństwa finansowego.
Zasady przechowywania dokumentów i informacji.
Zasady raportowania transakcji do GIIF.
Zasady edukacji pracowników w zakresie AML.
Procedury zgłaszania naruszeń przepisów AML.
Kontrola wewnętrzna i nadzór nad zgodnością działalności z przepisami.
Zasady odnotowywania rozbieżności w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych.
Dokumentowanie utrudnień związanych z weryfikacją tożsamości beneficjentów rzeczywistych.
Brak któregokolwiek z tych elementów naraża instytucję obowiązaną na sankcje administracyjne.
Art. 6-8 Ustawy AML obliguje instytucje obowiązane do wyznaczenia osób odpowiedzialnych za realizację obowiązków ustawowych. Osoby te powinny odznaczać się wiedzą i doświadczeniem z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Ustawa obliguje do wyznaczenia:
-Kadry kierowniczej wyższego szczebla, odpowiedzialnej za akceptację wewnętrznej procedury AML.
-Członka zarządu odpowiedzialnego za wdrażanie obowiązków określonych w ustawie – w instytucji obowiązanej, w której funkcjonuje organ zarządzający.
-AMLRO (Anti-Money Laundering Reporting Officer) – pracownika zajmującego kierownicze stanowisko odpowiedzialnego za zgodność działalności instytucji z przepisami AML oraz przekazywanie zawiadomień do GIIF.
Instytucje obowiązane powinny na bieżąco śledzić zmiany w przepisach prawa AML oraz wytyczne właściwych organów. W przypadku pojawienia się nowych regulacji lub zmian w istniejących przepisach, konieczna jest aktualizacja wewnętrznej procedury AML.
Regularne audyty wewnętrznej procedury AML są kluczowe dla oceny jej skuteczności i identyfikacji obszarów wymagających poprawy. Każda zmiana powinna być zatwierdzona przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla.
Wdrożenie wewnętrznej procedury AML to proces wymagający wnikliwej analizy zagrożeń, zrozumienia obowiązujących przepisów oraz ciągłego monitorowania i aktualizacji. Procedura AML powinna być dopasowana do charakteru, rodzaju i rozmiaru prowadzonej działalności. Za błędnie sporządzoną procedurę AML, w tym procedurę niedopasowaną do działalności, instytucja obowiązana jest narażona na sankcje administracyjne. Dlatego tak ważne jest, aby każda instytucja obowiązana dokładnie przestrzegała wytycznych i regularnie aktualizowała swoje procedury w odpowiedzi na zmieniające się przepisy i ryzyka.
adw. Aleksandra Skrzypczyńska
Wszystko zaczyna się od rozmowy
Po wysłaniu wiadomości skontaktuję się z Tobą
w ciągu 24 godzin.
